Archive for medium

Een test voor mediums

maart 26, 2008 bij 4:30 pm · Ingedeeld onder char, medium, paranormaal ·Getagd , , , , , ,

In een gemailde reactie op mijn blog werd gesuggereerd dat het onmogelijk zou zijn een medium te testen, je kan immers niet “meten” of iemand wel of niet met geesten kan communiceren. Je kan dat inderdaad niet meten, je kan ook niet waarnemen of er geesten in een bepaalde ruimte met het medium en de cliënt aanwezig zijn; wij als niet paranormaal begaafde gewone stervelingen zijn daartoe niet in staat. Een medium testen kan dus alleen met behulp van statistiek: als het medium in staat is statistische zekerheden te overtreffen beschouw ik zijn/haar gave als voldoende bewezen en met mij veel sceptici. Ik heb mezelf in dit artikel tot taak gesteld een “medium test” op te stellen. Vanzelfsprekend kan de test tot op bepaalde hoogte worden aangepast aan de persoonlijke wensen van een specifiek medium, zolang de integriteit en de fraudeongevoeligheid van de test maar intact blijft!

Allereerst is het belangrijk precies vast te stellen wat het medium claimt te kunnen doen. “Met geesten communiceren” is te vaag. Een omschrijving als “met de geest van een overleden bekende van de cliënt communiceren waarbij in ieder geval de naam van de geest en de relatie tot de cliënt wordt vastgesteld” is veel duidelijker. Voor dit artikel ga ik er vanuit dat bovenstaande omschrijving de claim is van het medium dat aan de test gaat deelnemen. Ook is het belangrijk van tevoren vast te stellen of het medium zijn cliënt moet kunnen zien. De meeste mediums claimen dat dat niet nodig is, Char doet haar readings meestal via de telefoon. Ik ga er bij deze test vanuit dat het medium claimt de cliënt niet te hoeven zien; met de cliënt in dezelfde ruimte zijn tijdens de lezing is voldoende.

——————————

DE TEST

claim
Het medium kan met de geest van één of meerdere overleden bekenden van de cliënt communiceren waarbij in ieder geval de naam van de geest en de relatie tot de cliënt wordt vastgesteld.

testcondities
Het medium zal zich tijdens de reading met de cliënt in dezelfde ruimte bevinden; de cliënt zit achter een scherm en kan zodoende geen visueel contact maken met het medium. Het medium krijgt pas na afloop van de reading de cliënt te zien. Tijdens de test zal er ook een objectief waarnemer in de ruimte aanwezig zijn die zowel het medium als de cliënt kan zien. Tijdens de test mag er alleen gesproken worden door het medium. De cliënt en waarnemer mogen onder geen enkele voorwaarde spreken. De waarnemer is noch een bekende van de cliënt als het medium.

testresultaten
De reading zal worden opgenomen op zowel beeld als geluid. Na afloop wordt de reading uitgeschreven en ontdaan van alle uitspraken die niet met zekerheid op waarheid gecontroleerd kunnen worden. De uitgeschreven reading moet in ieder geval de complete voornaam van de gesproken geest(en) bevatten en de relatie tot de cliënt. Alle andere feitelijke uitspraken worden gecontroleerd aan de hand van twee getuigenissen van de cliënt, één getuigenis voor de reading met antwoorden op algemene vragen en één getuigenis na de reading met antwoorden op vragen naar aanleiding van de reading. Als de testresultaten statistische zekerheden ruim overtreft is het medium geslaagd voor de test. De statistische zekerheden worden van tevoren vastgesteld door twee onafhankelijke wiskundigen. Zij zullen ook onafhankelijk van elkaar vaststellen welk percentage het medium moet scoren om voor de test te slagen, bij twee verschillende percentages wordt het gemiddelde genomen.

rol en keuze van cliënten
Het medium moet in de test voor drie verschillende cliënten lezen. Ten minste één van de cliënten gelooft in gaven van mediums en ten minste één cliënt gelooft absoluut niet in paranormale gaven (dit om te voorkomen dat cliënten uit sympathie voor het medium in hun getuigenis het medium proberen te helpen). Het medium mag de readings zo lang houden als hij/zij zelf wil maar ten hoogste veertig minuten per cliënt. Tussen elke reading zit een pauze van twintig minuten. De cliënten mogen geen bekenden van het medium zijn en nog nooit eerder een reading door hetzelfde medium hebben gehad. Cliënten mogen absoluut niets zeggen tegen het medium voor en tijdens de reading, indien dit wel gebeurt is de reading ongeldig; de onafhankelijke waarnemer houdt hier toezicht op.

beoordeling van de uitspraken van het medium
De genoemde naam van de geest(en) moet ten minste rijmen op (volrijm) en uit net zoveel lettergrepen bestaan als de goede naam om als valide beschouwd te worden. De relatie van de geest tot de cliënt moet exact juist zijn. Alle andere genoemde feiten moeten ook exact juist zijn om mee te tellen (omschrijving van gebeurtenissen bijvoorbeeld). Indien het medium de naam en/of relatie tot de cliënt fout heeft wordt de reading niet verder meer beoordeeld en de desbetreffende reading scoort in dat geval 0% juist. (dit om te voorkomen dat het medium “punten scoort” met algemeenheden en statistische feiten zonder de naam en/of relatie tot de cliënt goed te hebben).

——————————

Bovenstaande test is denk ik een goed voorbeeld van hoe een medium getest zou kunnen worden. Als er mediums zijn die dit blog lezen en denken voor de test te kunnen slagen hoor ik dat graag. In dat geval zal ik alles doen wat in mijn macht staat om zo’n test te realiseren. Wel moet het medium van te voren natuurlijk kunnen aantonen dat hij/zij serieus bezig is met zijn gave aan de hand van (werk) ervaring en getuigenissen van cliënten voor wie ze eerder een reading gedaan hebben. Mijn gok is dat er geen enkel geld verdienend medium ooit zal opstaan om zo’n dergelijke test te ondergaan om de simpele reden dat ze zelf weten nooit voor deze test te kunnen slagen!

LOGATES

Index van alle artikelen

Comments (57)

Een hypothetisch vraagstuk

maart 24, 2008 bij 3:56 am · Ingedeeld onder christendom, islam, jodendom, medium, paarse mammoet, paranormaal, pascal's wager, religie ·Getagd , , , , , , ,

Mij wordt vaak verweten niet open te staan voor overtuigingen, ideeën en denkbeelden van anderen. Het ligt er natuurlijk aan wat die denkbeelden precies zijn; als ze goed aansluiten bij mijn eigen denkbeelden sta ik er vanzelfsprekend open voor. Voor veel (paranormale/ religieuze) denkbeelden sta ik inderdaad niet open, dat wil zeggen: ik vind die denkbeelden vaak naïef en soms zelf ronduit belachelijk maar ik zal ze nooit dood zwijgen en ik wil er graag over praten.

Een stelling: Mensen die zeggen open te staan voor de overtuigingen van anderen staan alleen open voor ideeën die aansluiten bij hun eigen overtuigingen.

Zodra ze in de overtuiging van anderen iets vinden wat haaks staat op hun eigen overtuigingen staan ze er niet meer open voor; soms weigeren ze dan nog te praten over die andere overtuigingen, soms weigeren ze zelfs nog te spreken met mensen die die andere overtuigingen aanhangen.

Vaak ook komt het “open staan” voor andere overtuigingen voort uit het niet genoeg afweten van de andere overtuiging of het ervoor kiezen iets te negeren in de overtuiging van de ander. Een goed voorbeeld is de tolerantie die christelijke mensen zeggen te hebben voor de islam en het jodendom en vice versa. Ik zie niet goed in hoe dat mogelijk is. “…we aanbidden allemaal dezelfde god, we noemen hem alleen anders…” zei iemand ooit tegen mij, een wijdverbreid misverstand met wel meer aanhangers. Deze mensen hebben er klaarblijkelijk bewust of onbewust voor gekozen om enkele complete tegenstrijdigheden die tot de kern van de overtuigingen behoren te negeren! Hoe kan iemand die gelooft dat Jezus de zoon van de christelijke god is tolerantie hebben voor een geloof dat zegt dat Jezus een bedrieger was (jodendom) of dat Jezus slechts een profeet was en niet eens de belangrijkste (islam)? Dat lijken me drie compleet verschillende religies die niets met elkaar te maken hebben en ik zie niet in hoe deze drie wereldgodsdiensten elkaar kunnen tolereren; dit lijkt me stof voor een paar fikse oorlogen. Die zijn er natuurlijk ook (geweest) en daar verliezen alle partijen bij. Daarom hebben veel mensen waarschijnlijk besloten de andere godsdiensten gewoon te negeren en dat te maskeren door het “tolereren” te noemen. Een verstandige beslissing maar het draagt niet bij tot de geloofwaardigheid van de religies in kwestie. Je kan jezelf als christen een religieus persoon vinden maar bedenk wel dat in de ogen van elke andere godsdienst je net zo’n heiden bent als elke atheïst!

Uit bovenstaande zou je kunnen concluderen dat het volkomen arbitrair is een bepaald geloof aan te hangen. Er zijn letterlijk duizenden verschillende godsdiensten en varianten en de meeste staan in complete tegenspraak met elkaar. De uitspraak “…het merendeel van de mensheid gelooft in god…” is dus niet steekhoudend, juister zou zijn “…het merendeel van de mensheid gelooft in een god…”. Welke god dat precies is ligt aan je omgeving en de tijdsgeest. Bijna vierduizend jaar hebben miljoenen mensen geloofd in Zeus, Apollo, Hera en de rest van de Griekse goden; een overtuiging die dus twee keer zo lang een belangrijke godsdienst is geweest als het christendom, maar als nu iemand zou zeggen nog in Zeus te geloven denk ik dat de meeste mensen hem voor gek zouden verklaren.

Er wordt geregeld gerefereerd door religies aan de hoeveelheid aanhangers die ze hebben. Vaak zijn dat indrukwekkende cijfers, echter zonder enige betekenis aangaande de waarheid van de desbetreffende religies. In Nederland is er ook een grote bevolkingsgroep die gelooft in Sinterklaas: kinderen. De enige reden dat ze stoppen met geloven is dat hun ouders (of vrienden) hun vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. Omgekeerd is dat ook precies de reden waarom veel mensen wel in een god geloven: hun ouders hebben ze nooit verteld dat god niet bestaat. Ik zie zelf trouwens meer reden om in Sinterklaas te geloven dan in een god: ik zie elk jaar een hoop zwarte pieten in Nederland, op televisie komt de goedheiligman op zijn stoomboot aan en als zelfs mijn supermarkt er aandacht aan besteedt moet hij haast wel echt zijn!

Mij wordt als atheïst door religieuze mensen vaak hypothetische vragen gesteld omtrent de “hel” zoals “…wat als god toch bestaat en je gaat naar de hel…”. Dat zijn wat mij betreft onzinnige vragen daar ze allemaal varianten zijn op “Pascal’s Wager”, een eeuwenoude vraag waar atheïsten al eeuwenlang hetzelfde antwoord op geven “…als er een god bestaat, wie zegt dan dat jouw god de god is die de beslissing maakt of je naar de hel gaat, de kans is zeer groot dat je de verkeerde god aanbidt en dat wordt waarschijnlijk zwaarder bestraft dan geen god aanbidden…”) Ik heb zelf ook een hypothetische vraag voor alle gelovige mensen (ook mensen die in mediums en geesten geloven) die zeggen open te staan voor de paranormale denkbeelden van anderen:

Wat zou je doen als een gelovige kennis van je zegt dat volgens zijn eigen overtuiging jouw overtuiging de verkeerde is? (Ervan uitgaand dat die kennis een andere overtuiging heeft dan jij). Bijvoorbeeld:

– Een christen zegt tegen iemand die in mediums gelooft “…mijn priester zei me dat mediums  bedriegers zijn…”

– Een moslim zegt tegen een christen “…volgens mijn imam gaan alle christenen naar de hel…”

Zou je dan nog steeds open staan voor de denkbeelden van de ander? Of zou je hem voor gek verklaren? Of zou je hem geloven? Ik kan jullie in ieder geval vertellen dat gisteren op de Dam in Amsterdam een paarse mammoet* me heeft verzekerd dat Sinterklaas in ieder geval wél bestaat!

LOGATES

* voor meer over de paarse mammoet zie het artikel “Bewijslast, feiten en holle frases“

Index van alle artikelen

Comments (109)

Bewijslast, feiten en holle frases

maart 24, 2008 bij 1:16 am · Ingedeeld onder christendom, discussies, medium, paarse mammoet, paranormaal, religie ·Getagd , , , , , , , , , , , ,

De laatste tijd krijg ik steeds meer reacties op de artikelen in dit blog, vaak van gelijkgestemden maar soms ook van mensen die het absoluut niet met me eens zijn. Een discussie ga ik natuurlijk nooit uit de weg, maar ik heb gemerkt dat deze discussies vaak op niets uitlopen; meestal omdat mijn tegenpartij zich niet bepaald aan de “regels” houdt van het discussiëren.

Vanzelfsprekend zijn er geen officiële regels voor het voeren van een discussie in het dagelijks leven, maar bij het voeren van een officiëel debat (bijvoorbeeld in een debat-wedstrijd) bestaan er wel spelregels. Die regels zijn er niet om de sprekers te beperken in hun expressie, maar juist om er voor te zorgen dat er kernachtig wordt gedebatteerd met goede argumenten. Als die regels zouden worden toegepast in dagelijkse discussies zou dat zonder twijfel de discussies ten goede komen. Het toepassen ervan voorkomt persoonlijke en beledigende aanvallen, zorgt ervoor dat er zoveel mogelijk “to-the-point” wordt gesproken en misschien wel het belangrijkste gevolg: het bevordert de algehele communicatie tussen de gesprekspartners.

In dit artikel wil ik enkele struikelblokken die ik regelmatig tegenkom in discussies aan de orde stellen:

Bewijslast

In een discussie over het bestaan van bijvoorbeeld hogere machten is het belangrijk de bewijslast in de gaten te houden. Het is namelijk aan de persoon die zonder meer in een fenomeen gelooft de taak het bestaan ervan te bewijzen. Het is dus niet de taak van de ander om te bewijzen dat iets NIET bestaat. Het einde zou zoek zijn als we alles maar voor waar aannemen totdat iemand bewijst dat het niet waar is. Ik kan de hele dag wel dingen verzinnen waarvan niet bewezen kan worden dat het niet bestaat/niet waar is. Probeer maar eens te bewijzen dat er niet elke dag onzichtbare paarse mammoeten om 12:00 uur ‘s-middags op de Dam in Amsterdam lopen (en ik ben natuurlijk de enige die ze kan zien). Het argument “…je kan niet zeker weten dat god niet bestaat omdat je dat niet kan bewijzen…” is dus niet steekhoudend. De regel omtrent bewijslast is nu eenmaal: iets bestaat NIET totdat bewezen is dat het wel bestaat (of beter gezegd: een claim wordt voor “niet waar” gehouden totdat het tegendeel bewezen is)! Kortom: God bestaat niet in de realiteit van onze wereld (een realiteit die wordt gestaafd aan de hand van empirische bewijzen; over empirische bewijzen later meer). Als je ervoor kiest om er toch in te geloven omdat je DENKT dat God wel bestaat is dat een keuze. Een discussie over het bestaan van god is dus feitelijk onzinnig te noemen, de discussie over de reden(en) om in God te geloven is veel zinniger!

De definitie van een “feit”

Al te vaak wordt er gesproken over zaken als zijnde een feit, terwijl ze geen feit zijn. “Taal” is ons meest gebruikte communicatie middel, maar is ironisch genoeg vaak niet de beste manier om bepaalde punten goed naar voren te brengen (denk bijvoorbeeld aan de uitdrukking “een foto zegt meer dan duizend woorden”). Om misverstanden te voorkomen is het belangrijk dat discussie partners het eens zijn over de definitie van bepaalde woorden. Woordenboeken zijn vaak de enige redding als je het niet eens kan worden over de betekenis van een woord. Maar wat als beide partijen veronderstellen dat de ander dezelfde definitie van een bepaald woord hanteert terwijl dit niet het geval is? Dan ontstaat er hoogst waarschijnlijk een discussie waarbij er langs elkaar heen gepraat wordt. Het woord “feit” is nu precies zo’n woord waar vaak misverstanden over bestaan. De definitie die ik vond bij het opzoeken ervan luidt: “Een feit is een gebeurtenis of omstandigheid waarvan de werkelijk vaststaat, ofwel zintuiglijk kan worden waargenomen hetzij instrumenteel gemeten“. Het vetgedrukte gedeelte is een directe verwijzing naar empirische bewijzen. Hoe ongelooflijk ongevoelig of kleingeestig het ook mag klinken: “mediums met echte gaven bestaan niet” is dus vooralsnog volgens bovenstaande definitie een FEIT. “God bestaat niet” is ook een feit. Let wel: dit is niet mijn mening, maar gewoon het juiste gebruik van het woord feit. Het is dus onmogelijk je achter zogenoemde “feiten” te verschuilen als je mediums met echte gaven verdedigt! De discussie zou in het laatste geval dus eigenlijk weer moeten gaan over de redenen om in mediums te geloven (zo’n discussie heeft in ieder geval meer zin!).

Misbruik van statistiek

Er zijn verschillende manieren om statistiek te misbruiken (bijvoorbeeld door het aandragen van statistische bevindingen die niet gepubliceerd zijn), maar een zeer specifieke vorm van misbruik waar ik vaak tegenaan loop is het gebruiken van een statistische meerderheid van meningen/overtuigingen omtrent een bepaald onderwerp om de validiteit van het onderwerp zèlf aan te tonen. Het schermen met argumenten die gebaseerd zijn op dat specifieke misbruik is niet zinnig in een discussie. Een voorbeeld: “…het merendeel van de mensheid gelooft in God, wil jij zeggen dat die het allemaal mis hebben?…”. Een argument waarmee iemand probeert het bestaan van god te bewijzen aan de hand van de overtuiging van een meerderheid van mensen. Een drogredenering en (gelukkig) makkelijk te pareren met bijvoorbeeld de volgende vergelijking “…een paar eeuwen geleden dacht de meerderheid van de mensheid dat de aarde het middelpunt was van ons zonnestelsel…”. Oftewel: de overtuiging van een grote groep mensen is geen bewijs voor de “waarheidsfactor” van die overtuiging.

Ad-hominem (het gebruik maken van persoonlijke aanvallen)

Veel mensen maken in discussies helaas gebruik van persoonlijke aanvallen op hun discussie partner; veelal wanneer ze merken dat de argumenten waarmee ze zelf komen niet sterk genoeg zijn. Bij een persoonlijke aanval (ook wel “ad- hominem” genoemd) probeert de één de ander te overtuigen van zijn gelijk door bijvoorbeeld het karakter van de ander aan de kaak te stellen: “…het is wel erg kortzichtig van je om te denken dat er geen mensen zijn die met geesten kunnen praten…”. Hoewel deze opmerking verband lijkt te houden met het onderwerp “bestaan er mediums met echte gaven” staat nu ineens ter sprake of het niet geloven in mediums wel of niet kortzichtig is, een compleet andere discussie dus! Nog een populaire manier is iemands leeftijd/(levens)ervaring ter sprake stellen: “…je bent nog zo jong, ik spreek je wel als je wat ouder bent…” waarmee wordt geïmpliceerd dat de mening van een persoon afhankelijk is van zijn leeftijd. Hoewel dit in sommige gevallen wel het geval kan zijn is natuurlijk op geen enkele manier vast te stellen welke mening bij welke leeftijd hoort!! Dit argument hoort dus niet thuis in een eerlijke discussie. Nog een laatste voorbeeld: “…er valt niet te praten met iemand die altijd zo snel oordeelt…”. Ik weet niet precies wat mensen die dit zeggen bedoelen met “snel oordelen” maar als je oordeel gebaseerd is op empirisch bewijs of, vaker nog, het ontbreken ervan sta je geheel in je recht. Empirisch bewijs is bewijs dat zintuigelijk is waargenomen al dan niet met behulp van instrumenten en kan worden getoetst door verschillende mensen (die allemaal met dezelfde resultaten naar buiten komen). Het is de enige methode die we kennen om iets wetenschappelijk te bewijzen. Een “oordeel” gebaseerd op empirische bewijzen is dus niet zozeer een “mening” als wel een feitelijke aanname! Ik probeer overigens in dit blog nooit een oordeel over iets te vellen als ik niet eerst mijn mening heb beargumenteerd, het tegenovergestelde van een “snel oordeel” lijkt me zo!

Het gebruik van “holle frases” als argument

“Holle frases” zijn statements zonder feitelijke inhoud die als waarheden worden verkondigd. De bekendste is natuurlijk “…er is meer tussen hemel en aarde…”. Er valt moeilijk te discussiëren met mensen die de gewoonte hebben vaak holle frases te hanteren, aangezien zij de statements als feitelijke waarheden beschouwen. Nog een voorbeeld van een holle frase die ik laatst naar mijn hoofd geslingerd kreeg: “…zonder spiritualiteit kan je niet gelukkig worden, de wereld is niet zo zwart wit…”. Voor degene die deze frase hanteerde waarschijnlijk een compleet logische statement, maar voor mij betekent het absoluut niets. “Spiritualiteit” en “zwart wit” zijn in dit geval veel te abstracte begrippen zonder duidelijke afgebakende betekenis!

Er is toch wel een (groeiend) aantal mensen die het vervelend vindt om met mij te discussiëren en als ik bovenstaande zo lees kan ik me dat ook goed voorstellen! Zelf probeer ik me in ieder geval wel te houden aan de “spelregels” om de discussies eerlijk te houden alhoewel ik me ook wel eens schuldig heb gemaakt aan het gebruik van retorische trucjes om mijn discussie partner te overtroeven!

Als ik nog één observatie mag maken: hoewel veel mensen mij als respectloos zien ten opzichte van bovenaardse zaken (daar reken ik ook religie onder) valt het mij op dat ze vaak in discussies geen respect hebben voor mijn standpunt en daar zit een groot verschil met mijn denkwijze. Ik heb wel respect voor hun mening echter vaak niet voor het onderwerp van de mening. Ter verduidelijking een voorbeeld: ik heb respect voor mensen die geloven in de christelijke god en ook voor hun overtuiging daarin, maar ik heb geen respect voor de religie op zich. Andersom merk ik vaak dat zij juist geen respect hebben voor mijn standpunt en soms ook niet voor mij als persoon vanwege mijn standpunt, wat zich bijvoorbeeld uit in boze reacties als ik zeg dat feitelijk god niet bestaat; als ik zelf ook zo zou denken zou ik boos moeten reageren als zij beweren dat god wèl bestaat en dat zou ik natuurlijk nooit doen!!

LOGATES

Index van alle artikelen

Comments (13)

Het “medium” Char en “coldreading” technieken

februari 7, 2008 bij 11:07 pm · Ingedeeld onder char, medium, paranormaal ·Getagd , , , , , , , , ,

Medium zijn lijkt me een mooi vak! Een beetje met mensen kletsen, bewonderd en geprezen worden om je intuïtieve gaven, boodschappen van liefde van het hiernamaals doorgeven, en ook niet onbelangrijk, $800 per uur verdienen. Medium zijn lijkt me een mooi vak!

Ik begrijp het wel: we leven in een kapitalistische wereld en geld verdienen is een groot goed. Als ik Peter R. de Vries was zou ik Joran ook gebruiken om mijn zakken ’s goed te vullen, met één verschil: ik zou niet zo schijnheilig doen over de belangrijkste reden: GELD. Niks kwaads verder over Peter R. de Vries want zo’n docu en alle programma’s eromheen, dat is smullen natuurlijk; entertainment van de bovenste plank en daar betalen we graag voor. Ik weet niet of je mediums tot entertainment mag rekenen maar ik weet zeker dat hun cliënten ze niet betalen voor hun entertainmentwaarde! Zij schakelen mediums in voor troost en contact met verloren geliefden. Helaas heb ik nog nooit een medium gezien of ontmoet die dat ook daadwerkelijk kon en dat betekent dat er grof geld wordt gevraagd voor een dienst die niet geleverd wordt. Als ik me niet vergis is dat een definitie van oplichting en dus met recht immoreel te noemen. Ik speel niet graag voor moraalridder, maar in dit geval maak ik een uitzondering!

Een stelling: het is moeilijk voor de meeste mensen een medium te beoordelen op echtheid.

Waarschijnlijk vraag je je nu af waarom. Hoe moeilijk kan dat zijn? Als ze met informatie komen die ze nooit zouden kunnen hebben, moeten ze contact hebben met geesten die hen die informatie verschaffen! Wellicht, maar er zijn ook andere iets makkelijker uit te leggen methodes die iedereen kan toepassen; tenminste voor iemand die zich een beetje verdiept heeft in coldreading.

“Coldreading” is een techniek waarbij je door middel van tactische opmerkingen, vragen en willekeurige kreten (initialen!!) informatie lospeutert bij een cliënt en ze vervolgens die informatie voert waarbij het lijkt of je zelf met die informatie bent gekomen. Er wordt hierbij ook gebruik gemaakt van lichaamstaal, oogcontact en subtiele intimidatie. Mediums zijn niet de enige mensen die daar gebruik van maken, “coldreading”-technieken worden onder andere ook gebruikt door goochelaars, illusionisten, pokerspelers en vertegenwoordigers. Je denkt nu misschien dat het wel heel doorzichtig klinkt allemaal en je kunt je niet voorstellen dat je daar in zou trappen. Geloof me: als je voor het eerst pokert met een zeer goede speler geef je waarschijnlijk de waarde van je kaarten weg door je lichaamstaal en anders wel door de manier waarop je antwoord geeft op vragen die je worden gesteld; aan het eind van de avond heb je al je geld verloren en je begrijpt niet waarom.

Voor het geval je nog nooit hebt gepokerd met een goede speler misschien wat andere vergelijkingen:

– als je geen muzikant bent of goed bekend met een bepaalde muziekstijl is het moeilijk te beoordelen of er goed wordt gemusiceerd

– als je niet bekend met de details van een sport kan je nooit de techniek van een sporter beoordelen

– mensen die altijd lopen in een overall kunnen geen goede mode van slechte onderscheiden, sterker nog: goede kans dat ze de slechte mode prefereren

Ik kan me bijna niet voorstellen dat je nog nooit iemand hebt ontmoet die hoog opgaf over iets vreselijks slechts. Je vroeg je af hoe iemand zo’n slechte smaak kon hebben. Simpel: hij wist niet genoeg van het onderwerp om een goede, geïnformeerde beoordeling te doen. En zo komen we uit bij de middelmatige maar oh zo succesvolle en rijke “coldreader” Char Margolis.

Veel mensen adoreren haar, ze heeft zelfs een eigen programma op de Nederlandse televisie waarin ze regelmatig mensen, die tot tranen toe geëmotioneerd naast haar op de bank zitten, lastig valt met slechte “coldreadings”. Gelukkig voor haar wordt het nog geëdit door de televisieheren zodat het toch nog ergens op lijkt. Alle mensen voor wie ze heeft “gelezen” zeggen zonder uitzondering dat Char helemaal correct was in wat ze zei. Een simpele maar logische vraag komt dan gelijk in me op: sinds wanneer kunnen hevig geëmotioneerde mensen een goede beoordeling doen? Dat is namelijk de truc van Char: de mensen voor wie ze leest raken bevangen door emotie bij de gedachte aan een overleden geliefde, Char hoeft alleen de naam goed te raden en de rest gaat vanzelf: de cliënt verliest alle controle en kan niet meer rationeel nadenken over wat er nu daadwerkelijk gebeurt. Mediums als Char zijn makkelijk te ontmaskeren. Je moet je als cliënt aan een paar regels houden en ik garandeer je dat Char degene zal zijn die in tranen naast je op de bank zit, zeker als er een paar leuke camera’s op haar gericht staan:

– vertel niets over jezelf, helemaal niets

– zeg niets uit jezelf, als je een vraag MOET beantwoorden zeg alleen ja of nee

– blijf strak naar beneden kijken met je hand voor je mond

Dit lijkt me misschien onbeleefd, maar als ze daadwerkelijk contact heeft met geesten heeft ze je hulp natuurlijk niet nodig! Ik zou me graag beschikbaar stellen zolang ik die $800 niet hoef te betalen (die prijs komt van haar website: $600 per 45 minuten). Het bovenstaande zal je (en mij) helaas nooit lukken want Char zal voortijdig het gesprek afbreken en jou er de schuld van geven (je staat niet open voor haar spiritualiteit, of in een negatieve sfeer kan ze geen contact maken, blablabla). Er is dus maar één andere manier om haar te ontmaskeren en dat is een paar lezingen opnemen, uitschrijven (zonder edits) en kritisch bekijken. Haar middelmatige “coldreading” technieken kunnen dan makkelijk ontleed worden. Let bijvoorbeeld op haar “water” vraag; dat is een vraag die mediums stellen als ze het niet goed gaat. Bijna iedereen kan een connectie maken met water (zwemmen, verdrinking, boot tochtje, vakantie) dus daar kunnen ze bijna niet de fout mee in gaan. Een andere vaak gebruikte “medium truc” bij vrouwelijke cliënten is het vragen naar juwelen; ook Char doet dit regelmatig.

Ten slotte nog wat punten om over na te denken:

– mensen voor wie ze leest op televisie staan onder net zo veel druk als zij, misschien nog wel meer: die persoon zal toch niet de eerste zijn voor wie Char niets kan doen??!! Zij willen dus ook dat het goed gaat en zullen haar helpen waar ze kunnen (zonder dat ze het door hebben natuurlijk) , er staan immers camera’s bij!

– als Char echt kan wat ze zegt dat ze kan heeft ze je hulp bij het uitvogelen van de namen niet nodig; is het je nooit opgevallen dat ze moeite heeft met de naam (“…een “m” of een “o”…of een “j”…is het J-o..of J-a…Jakob..Jaap?…”) maar daarna heeft ze geen moeite meer te horen wat de geest zegt: “…hij houdt van je…hij herinnert zich nog goed dat jullie die reis maakten…hij vraagt of je nog steeds het cadeau hebt wat hij je heeft gegeven?…” hmmmm, dus die hele zinnen kan ze wel goed verstaan maar niet die NAAM?

– niemand wil opgelicht worden en aangezien het moeilijk is de vakbond erbij te halen bij mediums zullen de meeste mensen het medium ter wille zijn en netjes alle vragen van Char beantwoorden (door te praten of lichaamstaal), zij willen ook dat Char slaagt, ze hebben er immers $600 voor betaald!

– heb je ooit Char een reading zien doen voor iemand die van tevoren zei dat hij mediums volslagen belachelijk vindt en er geen bal van gelooft ; zo iemand als ik dus. Nee, want dat zou Char nooit doen; ze weet dat ze dan genadeloos door de mand zou vallen

Voor alle duidelijkheid, ik geloof niet in mediums. Met geesten praten is nu eenmaal niet mogelijk, dat is een wetenschappelijk feit, totdat anders bewezen. Mediums kunnen makkelijk getest worden in een dubbelblindtest maar helaas weigeren ze daar aan mee te werken. Over de testresultaten valt namelijk niet meer te twisten en dat zou het einde zijn van het prachtige winstgevende medium beroep!

LOGATES

Voorbeeld van een”medium test”

Index van alle artikelen

Comments (10)

« Newer Posts
Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag